29 kwietnia 2013

ŚLUB WE WŁOSZECH – WASZE PYTANIA I WĄTPLIWOŚCI






Ostatnia aktualizacja: 05.06.2014 r.



Czy po ślubie mogę przyjąć nazwisko męża?



I tak, i nie. Włoskie przepisy nie pozwalają na zmianę nazwiska po ślubie, więc jeśli pobieracie się we Włoszech, nie będziesz mogła przyjąć nazwiska męża. Jeśli natomiast ślub odbywa się w Polsce, jako obywatelka Polski podlegasz polskim przepisom i wówczas możesz zmienić nazwisko, a po umiejscowieniu polskiego aktu ślubu we Włoszech będziesz musiała dokonać aktualizacji ewentualnie przez Ciebie posiadanych włoskich dokumentów oraz codice fiscale. Pamiętaj też, że jeśli będziesz chciała wystąpić o obywatelstwo włoskie, będziesz musiała wrócić do nazwiska panieńskiego, choć ustawa nr 54 z 2012 r. przewiduje możliwość złożenia w Prefekturze umotywowanego wniosku o przywrócenie nazwiska męża (w okólniku nr 14 z dnia 21 maja 2012 r. Ministerstwo bierze pod uwagę między innymi sytuację "kobiet ze Wschodu").



Włoski USC nie chce zgodzić się na uczestnictwo mojej siostry w roli świadka, gdyż nie zna ona włoskiego, a procedury urzędu nie przewidują obecności tłumacza.



Art. 107 włoskiego Kodeksu Cywilnego wspomina jedynie, że świadków ma być dwoje i że mogą być oni krewnymi nowożeńców. Dlatego USC nie ma podstaw prawnych, by odmówić Twojej siostrze bycia świadkiem na Twoim ślubie – powinien nominować tłumacza (może to być jakakolwiek osoba znająca zarówno polski, jak i włoski, która złoży pisemne oświadczenie w tej kwestii).



Czy możemy się pobrać poza oficjalną salą ślubów wskazaną przez USC, np. na plaży lub w ogrodzie?



Włoski Kodeks Cywilny nie pozwala na udzielanie ślubów poza wyznaczonymi do tego salami ślubów, znajdującymi się na terenie budynków gminnych, z wyjątkiem przypadku, w którym jedno z małżonków (lub oboje) jest unieruchomione, np. z powodu choroby. Dlatego też ślub w plenerze nie jest możliwy, chyba że za „plener” posłuży Wam ogród stanowiący integralną część sali ślubów, zgodnie z wytycznymi Ministerstwa Spraw Wewnętrznych z 2007 r. (okólnik nr 200706193-15100/397 z dnia 07.06.2007 r.), które postanowiło wyjść nieco naprzeciw oczekiwaniom młodych par.

Aktualizacja z dnia 05.06.2014 r.: W styczniu br. włoska Rada Stanu (Consiglio di Stato) wydała opinię w kwestii zawierania ślubów poza miejscami oficjalnie do tego celu wyznaczonymi, a że opinia ta była pozytywna, gminy rzuciły się do przyjmowania uchwał umożliwiających parom pobieranie się na plaży czy też w Koloseum. Oczywiście w zależności od miejsca zmienia się koszt ceremonii, w każdym razie zapytajcie w "Waszej" gminie, czy wachlarz możliwości został rozszerzony.:)



Na stronie internetowej mojej gminy widnieje informacja, że obcokrajowcy muszą przedstawić również dokument potwierdzający legalny pobyt we Włoszech. Czy to prawda?



Informacje na stronie są nieaktualne – rzeczywiście, ustawą nr 94/2009 Włochy podjęły próbę uniemożliwienia zawierania związków małżeńskich we Włoszech obcokrajowcom nie posiadającym pozwolenia na pobyt (lub, w przypadku obywateli UE, zaświadczenia o legalnym pobycie), jednak 20.07.2011 r. Trybunał Konstytucyjny orzekł, iż przepis ten jest niezgodny z konstytucją i został on unieważniony.

Włoski USC domaga się ode mnie zaświadczenia o zdolności prawnej do zawarcia małżeństwa wydanego przez polski konsulat, nie chcąc przyjąć zaświadczenia wydanego przez polski USC.


Urząd nie ma racji – organem odpowiedzialnym w Polsce za wydawanie tego typu zaświadczenia jest polski USC, a konsul wydaje je tylko i wyłącznie w przypadku osób nigdy nie mieszkających w Polsce, nie znających swojego ostatniego miejsca pobytu w Polsce lub które wyjechały z Polski przed ukończeniem 16 roku życia. Potwierdza to okólnik nr 200507262-15100/397z 2005 r., opublikowany przez włoskie MSW.
 

Czy po zawarciu małżeństwa we Włoszech automatycznie ma zastosowanie wspólnota majątkowa?


Nie. We Włoszech małżonkowie deklarują wybór ustroju majątkowego w momencie zawierania związku małżeńskiego, tak więc możecie wybrać zarówno wspólnotę, jak i rozdzielność majątkową, bez konieczności spisywania intercyzy.

ŚLUB CYWILNY WE WŁOSZECH (Z OBYWATELEM WŁOSKIM)



Ostatnia aktualizacja: 22.03.2016 r.

Jeśli macie zamiar zawrzeć związek małżeński z obywatelem włoskim, macie do wyboru kilka opcji: ślub cywilny we Włoszech lub w Polsce, ślub konkordatowy we Włoszech lub w Polsce oraz, dla osób chcących zorganizować dwie uroczystości w obu krajach, ślub kościelny w jednym państwie plus ślub cywilny w drugim. W tym artykule zajmę się formalnościami, jakich trzeba dokonać z celu pobrania się w urzędzie stanu cywilnego we Włoszech, przez które zresztą sama przechodziłam w 2011 roku.;)

Przede wszystkim radzę Wam skontaktować się ze sporym wyprzedzeniem z Urzędem Stanu Cywilnego (Ufficio dello Stato Civile) gminy, w której zamierzacie się pobrać i dokładnie wypytać, co jest potrzebne, kiedy i gdzie musicie się stawić, z jakimi dokumentami i tak dalej. Przepisy niby są ogólnokrajowe, ale każda gmina ma swoje procedury, związane zwłaszcza z czasem „rezerwacji” sali ślubów – w dużych miastach oraz w gminach atrakcyjnych z krajobrazowego lub historycznego punktu widzenia sale trzeba czasem rezerwować aż z rocznym wyprzedzeniem! Różnice dotyczą też m. in. interpretacji ważności zaświadczenia o zdolności prawnej do zawarcia związku małżeńskiego (tzw. nulla osta al matrimonio) czy też trwania zapowiedzi (pubblicazioni), więc naprawdę warto dowiedzieć się wszystkiego wcześniej, by uniknąć później niepotrzebnej paniki.

A teraz po kolei – jak wygląda ślub cywilny we Włoszech? Z mojego rzymskiego doświadczenia wynika, iż kolejność jest następująca:

  1. zgłaszacie chęć pobrania się w urzędzie stanu cywilnego, przedstawiając wszystkie wymagane dokumenty, i wnioskujecie o wydanie zapowiedzi (richiesta di pubblicazioni), składając coś w rodzaju przyrzeczenia (promessa di matrimonio lub giuramento), które nie jest jednak w żadnym wypadku wiążące, jeśli chodzi o samo zawarcie małżeństwa – możecie ze ślubu zrezygnować, ale w ciągu roku od złożenia przyrzeczenia Wasz niedoszły małżonek ma np. prawo zażądać zwrotu prezentów, jakie w związku z przyrzeczeniem otrzymaliście oraz kosztów związanych z organizacją imprezy
  2. USC dokonuje publikacji zapowiedzi
  3. jeśli nikt nie zgłosi powodu, dla którego nie możecie się pobrać, USC wydaje Wam zaświadczenie o braku przeszkód do zawarcia małżeństwa
  4. wybieracie datę ślubu
  5. pobieracie się


POTRZEBNE DOKUMENTY

Wasz włoski partner musi w zasadzie przedstawić tylko i wyłącznie dowód osobisty, gdyż wszystkie inne dokumenty (akt urodzenia, zaświadczenie o zameldowaniu czy o stanie cywilnym) są „wyciągane” bezpośrednio przez urząd, który nie może wymagać od obywatela przedstawiania dokumentów będących już w posiadaniu włoskiej administracji publicznej. Jeśli chodzi o obywateli polskich, muszą oni dodatkowo dostarczyć zaświadczenie o zdolności prawnej do zawarcia związku małżeńskiego za granicą, tzw. nulla osta al matrimonio. Jest do dokument niezbędny, gdyż poświadcza, że zgodnie z dokumentacją będącą w posiadaniu polskich władz nie istnieją powody, dla których nie możecie się pobrać (np. pozostajecie w ważnym związku małżeńskim).

Zaświadczenie takie wydaje Urząd Stanu Cywilnego w Polsce, a więc musicie się w tym celu udać do gminy, w której jesteście zameldowani lub która była Waszym ostatnim miejscem zameldowania na terenie kraju. Do wniosku o wydanie zaświadczenia należy załączyć skrócony odpis aktu urodzenia (chyba że urodziliście się w tej samej gminie – wtedy zazwyczaj nie ma takiej potrzeby), zaświadczenie o stanie cywilnym przyszłego małżonka (certificato di stato libero) przetłumaczone na język polski przez tłumacza przysięgłego oraz dowód uiszczenia opłaty skarbowej. W przypadku osób rozwiedzionych oraz wdowców konieczne jest również załączenie odpisu aktu ślubu z adnotacją o rozwodzie i odpisu aktu zgonu.

Koszt uzyskania zaświadczenia: opłata skarbowa w wysokości 38 zł (2016 r.)


Jeśli nie macie możliwości uzyskania zaświadczenia w Polsce, możecie skorzystać z pośrednictwa konsulatu, co oczywiście wiąże się z większymi kosztami i dłuższym czasem oczekiwania.

Koszt uzyskania zaświadczenia za pośrednictwem konsulatu: 48 euro + 30 euro za tłumaczenie i uwierzytelnienie + ewentualnie 10 euro, jeśli chcecie, by zaświadczenie zostało Wam odesłane pocztą.


Po uzyskaniu zaświadczenia należy je przetłumaczyć (nie ma możliwości wydania go na formularzu międzynarodowym) oraz uwierzytelnić. W tym celu musicie zgłosić się do konsulatu RP na terytorium Włoch, który dokona tłumaczenia i opieczętuje zaświadczenie (apostille), na co czeka się obecnie kilka dni.

Koszt tłumaczenia i uwierzytelnienia: 30 euro + ewentualnie 10 euro, jeśli chcecie, by zaświadczenie zostało Wam odesłane pocztą.

Dzięki zmianie polskich przepisów pod koniec 2014 r., zaświadczenie wydane przez polski USC ma ważność 6-miesięczną, podobnie jak włoski dokument. Włoskie urzędy różnie interpretują przepisy dotyczące tego, kiedy liczy się ważność nulla osta – niektóre gminy wymagają jego ważności zarówno w momencie zapowiedzi, jak i w momencie zawierania związku małżeńskiego (co jest dość logiczne – tak było w moim przypadku, dlatego musieliśmy pobrać się w ciągu trzech miesięcy od daty wydania zaświadczenia, gdyż w 2011 r. polskie zaświadczenie miało jedynie 3-miesięczną ważność), inne natomiast twierdzą, że wystarczy, iż będzie ono ważne jedynie w momencie zapowiedzi.

UWAGA! Niektóre włoskie urzędy stanu cywilnego wymagają również odpisu aktu urodzenia, przetłumaczonego i uwierzytelnionego, lecz wymóg ten powinien dotyczyć tylko tych przypadków, w których zaświadczenie o zdolności prawnej do zawarcia małżeństwa nie zawiera danych dotyczących daty urodzenia oraz imion i nazwisk rodziców – polskie zaświadczenie dane te zawiera, więc uważam wymaganie aktu urodzenia za zbędną fanaberię, która wiąże się oczywiście z kosztami.


ZAPOWIEDZI

Po upewnieniu się, że wszystko jest w porządku, włoski USC dokonuje publikacji zapowiedzi, tzw. pubblicazioni. Jest to procedura, która ma na celu umożliwienie osobom, które ewentualnie mogłyby sprzeciwić się zawarciu przez Was ślubu, skontaktowanie się z urzędem i zgłoszenie takiego sprzeciwu. Zapowiedzi publikowane są obecnie na stronach internetowych gmin i zgodnie z przepisami muszą być upublicznione przez co najmniej 8 dni, po czym odczekuje się kolejne 3 dni, a począwszy od dwunastego dnia od momentu publikacji zapowiedzi możecie się pobrać, co poświadcza nulla osta wydane przez włoski USC.

Koszt zapowiedzi: znaczek skarbowy o wartości 16 euro.


ŚWIADKOWIE

Zgodnie z art. 107 Kodeksu Cywilnego potrzebować będziecie dwóch świadków, którzy powinni znać język włoski (co nie znaczy, że muszą być obywatelami włoskimi). Związane jest to z koniecznością zrozumienia tekstu ceremonii, podczas której odczytywane są przepisy prawa włoskiego. Jeśli Wasi świadkowie nie znają włoskiego, konieczna będzie obecność tłumacza, nominowanego przez USC. Świadkowie muszą okazać dokument tożsamości i podpisać się na dokumentacji poświadczającej zawarcie przez Was związku małżeńskiego.

19 kwietnia 2013

OBYWATELSTWO WŁOSKIE NA PODSTAWIE LEGALNEGO POBYTU



Ostatnia aktualizacja: 18.05.2015 r.


W przeciwieństwie do obywatelstwa ze względu na związek małżeński z obywatelem włoskim, uzyskanie obywatelstwa włoskiego ze względu na przebywanie na terytorium Włoch przez określony okres czasu nie jest prawem nabytym, a coś w rodzaju „przywileju” (nie przychodzi mi do głowy lepsze słowo) nadawany przez państwo włoskie ze względu na interes państwa, nie osoby składającej wniosek. Czyli obywatelstwo może Wam zostać przyznane, ale niekoniecznie


Aby obywatel UE mógł złożyć wniosek o naturalizację, musi przebywać legalnie we Włoszech od co najmniej czterech lat. Podobnie jak w przypadku obywatelstwa obywatelstwa ze względu na związek małżeński z obywatelem włoskim, pobyt taki związany jest z zameldowaniem, więc po upływie czterech lat od daty zameldowania możecie złożyć wniosek o przyznanie obywatelstwa włoskiego.

Dodatkowym wymogiem stawianym osobom ubiegającym się o naturalizację ze względu na pobyt jest posiadanie odpowiedniego dochodu w przeciągu trzech lat poprzedzających złożenie wniosku o obywatelstwo, przy czym w okólniku nr K.60.1 z dnia 5 stycznia 2007 r. Ministerstwo Spraw Wewnętrznych dało urzędnikom wskazówkę, by brali pod uwagę dochód całej rodziny. Oznacza to, że żona pozostająca na utrzymaniu męża, a więc nie posiadająca własnego dochodu, również może ubiegać się o przyznanie obywatelstwa włoskiego. 

Za minimalny wymagany dochód uznaje się kwotę około 8300 euro rocznie. Jeśli decyzja o przyznaniu obywatelstwa zostaje wydana po upłynięciu znaczącego okresu czasu od momentu złożenia wniosku, możecie spodziewać się, że urząd zechce sprawdzić Wasze obecne dochody. 

Wniosek o przyznanie obywatelstwa włoskiego

Wniosek o obywatelstwo należy złożyć w odpowiedniej terytorialnie Prefekturze, czyli tam, gdzie jesteście zameldowani w momencie jego składania. 

UWAGA! Począwszy od 18 maja 2015 r., procedura składania wniosków przeszła niemałą rewolucję - od tej pory dokonuje się tego przez internet, bez potrzeby biegania po prefekturach, pocztach i innych takich. Przez miesiąc obowiązywać będzie okres przejściowy, a od 18.06.2015 r. procedura internetowa stanie się jedyną możliwą drogą złożenia wniosku o przyznanie obywatelstwa włoskiego.
Wniosek wypełnić musicie więc za pomocą portalu Ministerstwa Spraw Wewnętrznych, na którym należy się zarejestrować, a wymagane dokumenty wystarczy zeskanować i załączyć do wniosku w formie plików. Wygląda na to, że wraz z nową procedurą ilość tychże dokumentów znacznie się zmniejszyła, gdyż na stronie prefektury i MSW wymienione są jedynie:
  1. dokument tożsamości
  2. zaświadczenie o niekaralności wydane przez polski Krajowy Rejestr Karny, przetłumaczone przez tłumacza przysięgłego i opieczętowane (apostille) przez Wydział Legalizacji Dokumentów MSZ w Warszawie (w uzyskaniu zaświadczenia może pośredniczyć polski konsulat, jednak nie pośredniczy on w jego opieczętowaniu!)
  3. odpis zupełny lub skrócony aktu urodzenia (z polskiego USC) przetłumaczony przez tłumacza przysięgłego i opieczętowany (tzw. apostille) w polskim konsulacie we Włoszech lub w MSZ w Warszawie (zależnie od tego, gdzie Wam wygodniej) LUB wyciąg zupełny aktu urodzenia na formularzu wielojęzycznym wydany zgodnie z Konwencja Wiedeńską z 1976 r., którego nie trzeba tłumaczyć ani opieczętowywać (taniej i wygodniej)
  4. dowód wpłaty 200 euro (*) - wpłaty możecie dokonać na poczcie lub przelewem na konto MSW – w przypadku odrzucenia wniosku o obywatelstwo kwota ta nie zostaje zwrócona 
(*) Latem 2014 r. opłata pobierana od osób pełnoletnich została zwiększona i wynosi 300 euro, jednak wygląda na to, że dotyczy to jedynie przypadków ubiegania się o uznanie (nie przyznanie) obywatelstwa włoskiego w związku z posiadaniem włoskich przodków. Wnioski te składane są zazwyczaj poza granicami Włoch i dodatkowa opłata ma finansować pracę włoskich konsulatów.

Na wszelki wypadek podam Wam też wykaz dodatkowych dokumentów, wymaganych w przypadku starej procedury - a nuż informacja ta może Wam się przydać: 

  • wniosek na formularzu B (można go ściągnąć tutaj), wypełniony na komputerze lub drukowanymi literami oraz podpisany
  • znaczek skarbowy o wartości €16 (należy go nakleić na wypełniony wniosek)
  • zaświadczenie o legalnym pobycie (attestato di regolare soggiorno – to chyba jedyny przypadek, gdzie bez tego zaświadczenia ani rusz) lub o prawie stałego pobytu (attestato di soggiorno permanente)
  • w przypadku pomocy domowych i opiekunek - wyciąg o dochodach otrzymany z INPS (estratto retributivo INPS)


W dniu 01.01.2012 r. weszła w życie ustawa nr 183 z dnia 12.11.2011 r., która zabrania urzędom publicznym wydawania obywatelom zaświadczeń, które maja być okazane innym urzędom publicznym, gdyż informacje te mają być przekazywane między urzędami. Dlatego też nie jest już konieczne załączanie do wniosku o obywatelstwo następujących zaświadczeń, a jedynie może być konieczne złożenie odpowiedniego oświadczenia (autodichiarazione):
  • zaświadczenie o zameldowaniu na terytorium Włoch (certificato storico di residenza) – jest to zaświadczenie,  które bierze pod uwagę wszystkie miejsca, w których byliście zameldowani w okresie, który potrzebny jest do złożenia wniosku o obywatelstwo (czyli 4-letnim)
  • zaświadczenie o niekaralności na terytorium Włoch (certificato del casellario giudiziale e dei carichi pendenti)
  • zeznania podatkowe/zaświadczenia o dochodach uzyskanych z pracy najemnej dotyczące trzech lat wstecz


Zgodnie z przepisami, decyzja o przyznaniu obywatelstwa włoskiego powinna być wydana w ciągu 730 dni, jeśli jednak po upływie dwóch lat nadal nie ma odpowiedzi (co niestety często się zdarza), możecie sprawdzić stan sprawy na stronie Ministerstwa Spraw Wewnętrznych, podając tzw. kod K10, który otrzymacie w momencie składania wniosku o przyznanie obywatelstwa. Warto pamiętać, że w przypadku wniosku o obywatelstwo ze względu na legalny pobyt sprawa jest trochę bardziej skomplikowana, dlatego procedura ta zazwyczaj trwa dłużej niż przyznanie obywatelstwa ze względu na związek małżeński zawarty z obywatelem Włoch.
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...